About Geeks Gadget Theme

Blogger Widgets

குடியிருப்பில் தீ–தமிழ் சிறுகதை

அந்த குடியிருப்பு கட்டிடத்த்தில் அப்படி ஒரு கதறல் சத்தம். கல்லை கண்ட நாய் ஓடியது போல் தீயை கண்ட மக்கள் அலை அலையாக கீழே இறங்கினர். சுமார் 10 மாடி கொண்ட அந்த கட்டிடத்தில் தீ எப்படியோ பற்றி கொண்டது.



அனைவரும் கதரியடித்து கொண்டு ஓடி வந்தனர். ஒரு வழியாக தீ முழுவதும் பரவுவதற்குள் அனைவரும் கீழே இறங்கிவிட்டனர். இது எதுமே தெரியாமல் இரண்டு பிஞ்சு செஞ்சங்கள் மேலே கொஞ்சி விளையாடி கொண்டிருந்தன. அது ஒரு தாயும் அவளின் ஆறு மாத குழந்தையும் தான்.

எதுவுமே தெரியாமல் படுகையறையில் ஒருவறை ஒருவர் கொஞ்சி விளையாடி கொண்டிருந்தனர். அந்த தாய் நினைத்தால், “என் உயிர் பிரிவதாய் இருந்தால் கூட அது உன் கண்களை பார்த்து கொண்டு தான் நடக்க வேண்டும்” என்று. அப்பா இல்லாத அந்த குழந்தைக்கு, அவள் தான் கடவுள்.

அப்பொழுது ஏதோ கருகும் வாடை வந்தது. அதை முகர்ந்த அவள் வேகமாக ஜன்னலை திறந்து பார்த்தாள். கீழே இருந்த அனைத்து கட்டிடங்களும் எரிந்து கொண்டிருந்தன. மக்கள் எப்படியாவது வந்துவிடு என்று சொன்னர். கீழே சுமார் ஆயிரம் பேர் திரண்டிருப்பர். படிகட்டிலும் தீ என்பதால் அவள் எப்படி கீழே போவது என்று தெரியாமல் தவித்தாள்!

அப்பொழுது அவள் மாடியிலிருந்து கத்தினாள் ”தன் குழந்தையை மட்டுமாவது எப்படியாவது மீட்டுவிடுங்கள்” என்று. இதை கேட்டவர்கள் திகைத்தனர். குழந்தையை எப்படி கீழெ அனுப்புவது என்று தெரியாமல் தவித்தனர்.அப்பொழுது கூட்டத்தில் ஒரு குரல் கேட்டது. அது ஒரு 25 வயதுடைய இளைஞனின் குரல்.

அவன் குழந்தையை மேலே இருந்து கீழே போடுமாறு கேட்டுகொண்டான். இதை கேட்ட தாயும் மக்களும் திகைத்துவிட்டனர். ”இது என்ன சாத்தியமா” என்று மக்களும் தாயும் தங்களுக்குள்ளே கேட்டு கொண்டனர். அவன் ”தான் ஒரு கால்பந்தாட்ட கோல் கீப்பர்” என்று தன்னை கூறிகொண்டான்.

தான் இதுவரை பலநூறு பந்துகளைப் பிடித்தாகவும் கூறினான்.போதகுறைக்கு தன் பையில் இருந்த கால்பந்தாட்ட கையுறையை அடையாளத்துக்கு எடுத்து காட்டினான். இதை கேட்ட அனைவரும் அவன் மேல் கோபம் கொண்டனர். ஆனால் தாய்கோ மணம் மாறியது. தான் இறந்தாலும் தன் குழந்தை வாழவேண்டும் என்று நினைத்தாள்.

“இறைவனே காப்பாத்து!” என்று நினைத்த படியே குழந்தையை கீழே தூக்கி போட்டாள்.கீழே அவன் நின்று கொண்டிருந்த இடத்துக்கும் அந்த குழந்தை விழ நோக்கி வந்த இடத்துக்கும் பல அடிகள் வித்தியாசம் இருந்தது. அனால், அவன் குதித்து பிடித்து அந்த குழந்தையை பிடித்தான்.

இப்பொழுது கூட்டத்தின் குரல் மாறியது. அவன் பெயர் தெரியாததனால் “வாழ்க கோல்கீப்பர்!” என்று கத்தினர். இதை கேட்ட அவனுக்கு தான் ஒரு மைதானத்தில் இருப்பது போன்ற எண்ணம் தோண்றியது. மைதானாத்தில் பந்தை தன் தலைக்கும் மேல் தூக்குவர். அதேப் போல் அந்த குழந்தையை தன் தலைக்கு மேல் தூக்கினான்.

பின் பந்தை தன் காலை நோக்கி போட்டு அதை தன் காலால் அடிப்பர். அதே போல் அந்த குழந்தையை தன் காலை நோக்கி போட்டு தன் காலால் அடித்து கொன்றான்.


1 கருத்துகள்:

  1. வணக்கம்
    ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை கதையை நகர்த்திச்சென்ற விதம் சிறப்பு.. வாழ்த்துக்கள்.

    -நன்றி-
    -அன்புடன்-
    -ரூபன்-

    பதிலளிநீக்கு

Please Comment Your Comment With Your Website To Get hits

 

Blogger news

Blogroll

Blogger இயக்குவது.